Author: cconstantinou

Εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσας βρίσκεται στο χωριό Έμπα, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων βορείως της Πάφου. Αποτελεί στην πραγματικότητα ένα σύμπλεγμα δύο εκκλησιών κι είναι ένα πέτρινο κτίσμα με τρία κλίτη και δύο τρούλους.

Το ανατολικό τμήμα χτίστηκε αρχικά ως ένας σταυροειδής ναός με τρούλο τον 12ο αιώνα, πιθανόν πάνω στα ερείπια μιας παλαιότερης χριστιανικής βασιλικής. Μια επέκταση έγινε προς τα δυτικά μ΄ ένα θολωτό κτίριο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου κατά τον 13ο αιώνα.

Η εκκλησία διατηρεί τις σπάνιες τοιχογραφίες του 12ου, 13ου, 15ου και 16ου αιώνα, με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες να απεικονίζει το θαύμα της αλιείας. Άλλοι εκκλησιαστικοί θησαυροί περιλαμβάνουν φορητές εικόνες του 15ου και 16ου αιώνα. Ανάμεσά τους είναι μια αξιοσημείωτη εικόνα του Ιησού Χριστού που κρατά το Ευαγγέλιο με το αριστερό του χέρι, και μια ωραία εικόνα ζωγραφισμένη σε δύο πάνελ με έξι Αποστόλους να απεικονίζονται στην κάθε μια.

Ο Aρχαιολογικός Xώρος της Παλαίπαφου βρίσκεται στο χωριό Κούκλια. Η Παλαίπαφος ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις-βασίλεια της Κύπρου και ο πρώτος κυπριακός χώρος που συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ το 1980.

Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την ίδρυση της Παλαίπαφου. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Αγαπήνορας, βασιλιάς της Τεγέας στην Πελοπόννησο, ίδρυσε την πόλη-βασίλειο στον δρόμο της επιστροφής του από τον Τρωϊκό Πόλεμο. Ένας δεύτερος μύθος λέει ότι ο Κινύρας, τοπικός μυθικός βασιλιάς (12ος αιώνας) ήταν ο ιδρυτής και πρώτος αρχιερέας του ιερού της Αφροδίτης, το οποίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία στην περιοχή και το πιο γνωστό από τα ιερά της θεάς. Τα αρχαία ερείπια του χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα π.Χ., ενώ παρέμεινε τόπος λατρείας μέχρι και τον 3ο – 4ο αιώνα μ.Χ.

Τα άλλα σημαντικά μνημεία της Παλαίπαφου είναι: Η Οικία της Λήδας, η βορειοανατολική πύλη του οχυρωματικού περίβολου στον λόφο του Μάρκελλου, τα τείχη της πόλης, το Ανάκτορο στη θέση Χατζή Απτουλάχ, η εκκλησία της Παναγίας της Καθολικής, η Έπαυλη των Λουζινιανών, τα νεκροταφεία και το διϋλιστήριο ζαχαροκάλαμου των Λουζινιανών στην παράκτια πεδιάδα.

Το μουσείο, που στεγάζεται σε μια Μεσαιωνική Αγρέπαυλη, εκθέτει πολλά ενδιαφέροντα ευρήματα από την περιοχή και παρουσιάζει πώς η λατρεία της θεάς της γονιμότητας εξελίχθηκε σε λατρεία της Αφροδίτης, ενώ το διϋλιστήριο ζάχαρης είναι επίσης ανοιχτό για τους επισκέπτες.

Η περιοχή συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Κούκλια – Παλαίπαφος – Ακουστική Ξενάγηση 

Τα Ψηφιδωτά της Πάφου θεωρούνται από τα καλύτερα στην ανατολική Μεσόγειο και αποτελούν μέρος του Αρχαιολογικού Πάρκου της Κάτω Πάφου, ο οποίος έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1980. Ανακαλύφθηκαν το 1962, όταν ένας γεωργός κατά το όργωμα του χωραφιού του έφερε στο φως ένα απ΄ αυτά.

Οι οικίες του Διόνυσου, του Θησέα, του Aιώνα και του Ορφέα είναι οι επαύλεις τεσσάρων ρωμαίων ευγενών και χρονολογούνται από τον 2ο έως τον 5ο αι. μ.Χ. Τα περίτεχνα ψηφιδωτά δάπεδά τους απεικονίζουν σκηνές από την ελληνική μυθολογία.

Το 556 τετραγωνικών μέτρων ψηφιδωτό στην Οικία του Διόνυσου είναι διακοσμημένο με μυθολογικά στοιχεία και σκηνές κυνηγιού. Υπάρχει επίσης ένα ελληνιστικό ψηφιδωτό καμωμένο από βότσαλα στην είσοδο, που απεικονίζει τη Σκύλλα, το μυθικό τέρας της θάλασσας.

Η Οικία του Θησέα πήρε την ονομασία της από το παλαιότερο ψηφιδωτό του Θησέα που απεικονίζει τον ομώνυμο αρχαίο Έλληνα ήρωα να κραδαίνει ένα ρόπαλο κατά του Μινώταυρου. Τα νεότερα ψηφιδωτά απεικονίζουν τον Ποσειδώνα και την Αμφιτρίτη, όπως και το πρώτο μπάνιο του Αχιλλέα.

Η Οικία του Ορφέα έχει ψηφιδωτά που απεικονίζουν τον Ορφέα ανάμεσα σε τέρατα, τον Ηρακλή και το Λιοντάρι της Νεμέας καθώς και μια έφιππη Αμαζόνα.

Η Οικία του Αιώνα έχει το πιο εντυπωσιακό ψηφιδωτό, το οποίο αποτελείται από πέντε σκηνές που απεικονίζουν: Τον  νεογέννητο Διόνυσο, τη Λήδα και τον Κύκνο, το διαγωνισμό ομορφιάς μεταξύ Κασσιόπης και των Νηρηίδων, τον Απόλλωνα και τον Μαρσύα, και τον θρίαμβο του Διονύσου.

Το Πάρκο περιλαμβάνει επίσης κι άλλα μνημεία από τους Προϊστορικούς Χρόνους μέχρι το Μεσαίωνα, όπως το Ασκληπιείο, το Ωδείο, την Αγορά, το Κάστρο των Σαράντα Κολώνων και τα ερείπια της Λιμενιώτισσας της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής.

Τα ψηφιδωτά συνδέονται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του λιμανιού της πόλης. Αρχικά ήταν βυζαντινό οχυρό που κτίστηκε για να προστατεύει το λιμάνι. Ξανακτίστηκε από τους Λουζινιανούς τον 13ο αιώνα, κατεδαφίστηκε από τους Ενετούς το 1570 υπό την οθωμανική απειλή και κτίστηκε ξανά από τους Οθωμανούς, αφού κατέλαβαν το νησί τον 16ο αιώνα. Σήμερα μπορεί ο επισκέπτης να δει τον Δυτικό Φράγκικο Πύργο με τις ενετικές προσθήκες όπως τον αποκατέστησαν οι Οθωμανοί το 1592, σύμφωνα και με σχετική επιγραφή πάνω από την είσοδο του κάστρου.

Το κύριο μέρος του κάστρου αποτελείται από ένα μεγάλο τετράγωνο πύργο με μια κλειστή αυλή στη μέση. Το ισόγειο αποτελείται από μια κεντρική αίθουσα με μικρά δωμάτια σε καθεμιά από τις δύο μεγάλες πλευρές του, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως φυλακές κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας. Υπάρχουν 12 επάλξεις στην οροφή που χωρούσαν αντίστοιχο αριθμό κανονιών. Οι Οθωμανοί αφαίρεσαν τα κανόνια το 1878, όταν παρέδωσαν τη διοίκηση του νησιού στους Βρετανούς, οι οποίοι χρησιμοποίησαν το κάστρο ως αποθήκη άλατος μέχρι το 1935, χρονιά κατά την οποία ανακηρύχθηκε ως αρχαίο μνημείο σύμφωνα με τον περί Αρχαιοτήτων Νόμο.

Το Μεσαιωνικό Κάστρο Πάφου – Ακουστική Ξενάγηση 

Ο οικισμός Μάα-Παλαιόκαστρο βρίσκεται κοντά στο Coral Bay Resort. Είναι η περιοχή στην οποία εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι αρχαίοι (Μυκηναίοι) Έλληνες το 1200 π.Χ., μετά  την πτώση των Μυκηναϊκών Βασιλείων στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Ως εκ τούτου, είναι μια πολύ σημαντική περιοχή για την Κύπρο, εφόσον εδώ άρχισε ο εξελληνισμός του νησιού. Η περιοχή παρέχει πολλές πληροφορίες για το τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού στο νησί.

Το όνομα της περιοχής «Παλαιόκαστρο» προέρχεται από τα επιβλητικά αμυντικά τείχη που ήταν πάντα ακάλυπτα. Οι οχυρώσεις του οικισμού αποτελούνται από δύο ξεχωριστά Κυκλώπεια Τείχη. Το πρώτο τείχος προστάτευε τον οικισμό από την πλευρά της στεριάς και το δεύτερο προσέφερε προστασία από τη μεριά της θάλασσας.

Το μικρό μουσείο με την πρωτότυπη αρχιτεκτονική του είναι έργο του Ιταλού αρχιτέκτονα, συντηρητή και καθηγητή Andrea Bruno. Το μουσείο παρουσιάζει τον αποικισμό της Κύπρου από τους Μυκηναίους Έλληνες.

Οι ανασκαφές στο χωριό Λέμπα, 4 χιλιόμετρα από την Πάφο, έφεραν στο φως ένα σημαντικό οικισμό της Χαλκολιθικής Εποχής (3900 – 2500 π.Χ.). Έχουν ανακατασκευαστεί αντίγραφα πέντε κατοικιών από την εποχή αυτή, χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά και μεθόδους οικοδόμησης όπως χρησιμοποιούνταν και στη Χαλκολιθική Εποχή.

Ο χώρος συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Το οθωμανικό χαμάμ (λουτρά) βρίσκεται κοντά στην παλιά αγορά της Πάφου κι είναι ένα πέτρινο θολωτό κτίριο με τρεις χώρους: χώρος υποδοχής, μια ενδιάμεση περιοχή και τα κύρια λουτρά. Πιστεύεται ότι είναι των Μεσαιωνικών Χρόνων παρά τον οθωμανικό σχεδιασμό του και λειτουργούσε μέχρι τη δεκαετία του 1950. Η αποκατάσταση του ολοκληρώθηκε το 2015.

Το φυσικό σπήλαιο των Λουτρών της Αφροδίτης και ο Βοτανικός Κήπος των Λουτρών, βρίσκονται μετά το ψαροχώρι Λατσί προς την άκρη της Χερσονήσου του Ακάμα.

Το σπήλαιο σκιάζεται από μια παλιά συκιά και βρίσκεται μέσα σ΄ ένα καταπράσινο τοπίο. Σύμφωνα με τον μύθο η αρχαία ελληνίδα θεά Αφροδίτη έκανε το μπάνιο της στα νερά του σπηλαίου. Επίσης σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αφροδίτη συνάντησε τον εραστή της Άδωνη στην περιοχή αυτή, όταν αυτός σταμάτησε για να πιει νερό ενώ κυνηγούσε. Ο Άδωνης την ερωτεύτηκε μόλις ήπιε το νερό από το σπήλαιο.

Η περιοχή συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Λουτρά της Αφροδίτης – Ακουστική Ξενάγηση

Το Αρχαιολογικό Πάρκο της Κάτω Πάφου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Κύπρου κι έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1980.

Ο Νικοκλής, ο τελευταίος βασιλιάς της Παλαιπάφου, μετέφερε την πόλη από την προηγούμενη τοποθεσία της, στη σημερινή της θέση κοντά στο λιμάνι στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ . Μεταξύ του 2ου αιώνα π.Χ. και 4ου αιώνα μ.Χ., η Πάφος ήταν η πρωτεύουσα της Κύπρου.

Το Αρχαιολογικό Πάρκο περιλαμβάνει χώρους και μνημεία από τον 4ον αιώνα π.Χ. μέχρι και το Μεσαίωνα, ενώ τα περισσότερα ερείπια χρονολογούνται στην Ρωμαϊκή Περίοδο. Τα περίτεχνα ψηφιδωτά δάπεδα των τεσσάρων ρωμαϊκών επαύλεων (τις οικίες του Διόνυσου, του Θησέα, του Αιώνα και του Ορφέα) αποτελούν το εντυπωσιακό επίκεντρο των ευρημάτων και απεικονίζουν σκηνές από την ελληνική μυθολογία. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης άλλα σημαντικά μνημεία, όπως το Ασκληπιείο, το Ωδείο, την Αγορά, τα ερείπια του Κάστρου με τις Σαράντα Κολώνες, τα ερείπια της Λιμενιώτισσας (μιας Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής) και τους Τάφους των Βασιλέων.

Αρχαιολογικό Πάρκο Πάφου – Ακουστική Ξενάγηση