Author: cconstantinou

Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, που χτίστηκε το 1902, βρίσκεται κοντά στην Πύλη Πάφου, μια από τις τρεις εισόδους στην πόλη μέσα από τα Ενετικά Τείχη που περιβάλλουν τη Λευκωσία. Η εκκλησία δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική και τα χαρακτηριστικά της είναι ιδιαίτερα αυστηρά. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν στην πρόσοψη ένα ροζ παράθυρο (διακοσμημένο κυκλικό παράθυρο) με το σταυρό της Ιερουσαλήμ σχηματισμένο σε χρωματισμένο γυαλί. Κάτω από το παράθυρο υπάρχει το οικόσημο του Τάγματος των Αγίων Τόπων.

Τα λουτρά του Χαμάμ Ομεριέ (τούρκικα) χτίστηκαν τον 16ο αιώνα από τον Λαλά Μουσταφά Πασά ως δώρο προς την πόλη, με το συγκρότημα λουτρών να είναι αφιερωμένο στον χαλίφη Ομέρ, δίνοντας στην περιοχή το όνομά της «Ομεριέ».

Μετά από μια μακρά περίοδο που τα λουτρά ήταν κλειστά, αποκαταστάθηκαν και πάλι στην αρχική τους δόξα, κερδίζοντας το βραβείο «Europa Nostra» το 2005. Τώρα είναι ανοικτά για το κοινό για ατμόλουτρα κι άλλες θεραπείες.

Όπως είναι χαρακτηριστικό των οθωμανικών λουτρών, υπάρχουν τρεις βασικοί τομείς: το δωμάτιο αλλαγής και ανάπαυσης που οδηγεί στους ζεστούς και καυτούς θαλάμους μέσω ενός ενδιάμεσου χλιαρού χώρου. Στην αρχαιότητα η έκθεση σε θερμές και υγρές συνθήκες ήταν εξαιρετικά θεραπευτική για τη γενική υγεία και αποτελούσαν μέρος ενός τελετουργικού καθαρισμού.

Η Εκκλησία της Φανερωμένης βρίσκεται στην εντός των τειχών πόλη της Λευκωσίας, στην οδό Ονασαγόρου κι είναι μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες της πρωτεύουσας.  Η Εκκλησία χτίστηκε το 1872.

Το μαρμάρινο μαυσωλείο στα ανατολικά της εκκλησίας περιλαμβάνει τα λείψανα των Επισκόπων και των ιερέων που εκτελέστηκαν από τους Οθωμανούς την 9^η Ιουλίου 1821. Απέναντι από την εκκλησία της Φανερωμένης είναι το Σχολείο της Φανερωμένης, ένα από τα πιο ιστορικά ακαδημαϊκά ιδρύματα του νησιού.

Το οθωμανικό τζαμί είναι χτισμένο στο δυτικό άκρο του Προμαχώνα Κωνστάνζα και βρίσκεται δίπλα από την Αγορά του ΟΧΙ. Κτίστηκε προς τιμήν του σημαιοφόρου, ο οποίος ανέβηκε πρώτος στα τείχη της Λευκωσίας κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους Οθωμανούς στρατιώτες το 1570.

Το όνομά του προέρχεται από την τουρκική λέξη «Μπαϊράκ», που σημαίνει «σημαία» ή «στρατιωτικό τρόπαιο» και το 1764 χτίστηκε στο σημείο αυτό ο τάφος του σημαιοφόρου. Το τζαμί χρονολογείται από το 1820 και ανακαινίστηκε και άνοιξε για λατρεία στα τέλη του 2003.

Η Νέα Αρχιεπισκοπή, η έδρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου, χτίστηκε το 1960 σε νεο-βυζαντινό ύφος και περιλαμβάνει την ιδιωτική σουίτα του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ ‘. Η Παλιά Αρχιεπισκοπή, που βρίσκεται δίπλα, χτίστηκε το 1730 και στεγάζει το Εθνογραφικό Μουσείο της Κύπρου στο ισόγειό της.

Η Μονή βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου Λευκωσίας-Ανθούπολης. Η Εκκλησία του Μοναστηριού χρονολογείται από τη Βυζαντινή Περίοδο και ιδρύθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Νικηφόρο, ο τάφος του οποίου βρίσκεται στο νάρθηκα του ναού. Ξαναχτίστηκε το 1636 και παραχωρήθηκε στην Μονή Κύκκου το 1713.

Το τέμπλο χρονολογείται από το 1650, ενώ το μοναστήρι έχει μια τοιχογραφία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ 1785, στον οποίο είναι αφιερωμένο το Μοναστήρι. Σήμερα το μοναστήρι φιλοξενεί το Κέντρο Ερευνών της Μονής Κύκκου.

O Άγιος Ιωάννης, στην εντός των τειχών πόλη της Λευκωσίας, είναι χτισμένος στη θέση του Παρεκκλησιού του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, του Μοναστηριού των Βενεδικτίνων του 14ου αιώνα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Νικηφόρος ξανάχτισε το εκκλησάκι του Μοναστηριού από τα θεμέλια του το 1662. Το μοναστήρι παρέμεινε αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν ο Αρχιεπίσκοπος Σιλβέστερ το μετέτρεψε σε καθεδρικό ναό, εγκαθιδρύοντας τον ως την έδρα της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής στην Κύπρο.

Ο ναός είναι μικρός, μονόχωρος και θολωτός, σε γαλλο-βυζαντινό ρυθμό με εξωτερικές αντηρίδες και δυτική στοά. Η σκόπιμα μέτρια και λιτή εξωτερική εμφάνιση, που επιβαλλόταν λόγω της Τουρκοκρατίας, έρχεται σε αντίθεση με το ιδιαίτερα περίτεχνο εσωτερικό, τα επιχρυσωμένα ξυλόγλυπτα και το φωτεινό εσωτερικό που φωταγωγείταιι από κρυστάλλινους πολυελαίους. Η ξυλογλυπτική του ναού είναι καλυμμένη με φύλλα χρυσού και αποτελεί δείγμα της καλύτερης παράδοσης της κυπριακής χειροτεχνίας του 18ου αιώνα. Παραμένει η μοναδική εκκλησία στην Λευκωσία, στην οποία το σύνολο των εσωτερικών τοιχογραφιών σώζονται στο σύνολό τους.

Οι τέσσερις μεγάλες εικόνες του τέμπλου φιλοτεχνήθηκαν από τον Κρητικό πλοίαρχο Ιωάννη Κορνάρο το 1795 και το 1797 και οι τοιχογραφίες του 18ου αιώνα, απεικονίζουν σκηνές από τη Βίβλο και την ανακάλυψη του τάφου του Αποστόλου Βαρνάβα στη Σαλαμίνα.