Author: cconstantinou

Αυτή η ενδιαφέρουσα βυζαντινή εκκλησία του 9ου αιώνα βρίσκεται στο χωριό Γεροσκήπου. Έχει πέντε τρούλους κι είναι μια τρίκλιτη, καμαροσκέπαστη βασιλική, γεγονός που την καθιστά μία από τις δύο εκκλησίες αυτού του είδους που υπάρχουν σ΄ ολόκληρο το νησί. Αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα της βυζαντινής αρχιτεκτονικής.

Οι όμορφες εσωτερικές τοιχογραφίες χρονολογούνται σε διάφορες περιόδους, από τον 8^ο μέχρι και τον 15^ο αιώνα. Ένας μονόχρωμος κοκκινωπός σταυρός ζωγραφισμένος απευθείας στην πέτρα, είναι προγενέστερου τύπου και αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης του ναού. Αυτό το είδος του σταυρού τοποθετείται χρονολογικά στην παλαιοχριστιανική περίοδο μέχρι και τον 8ο – 9ο αιώνα.

Εκτός από τις τοιχογραφίες της η εκκλησία έχει και μια σημαντική, διπλής όψης εικόνα, που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Στην μια πλευρά εικονίζεται η Παναγία και στην άλλη η σκηνή της Σταύρωσης.

Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομα Γεροσκήπου (“ιερός κήπος») προέρχεται από τους ιερούς κήπους της θεάς Αφροδίτης, που βρίσκονταν στα νότια του χωριού προς τη θάλασσα, στο σημείο όπου οι αρχαίοι προσκυνητές άρχιζαν το ταξίδι τους προς το Ιερό της Παλαίπαφου (παλιά Πάφος). Συνεπώς, η εκκλησία μπορεί να στέκεται πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου ναού αφιερωμένου στην Αφροδίτη, αν και θα μπορούσε επίσης να βρίσκεται πάνω στα ερείπια άλλης εκκλησίας που ήταν αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό. Σήμερα, είναι αφιερωμένη στη μάρτυρα του Χριστιανισμού, την Αγία Παρασκευή.

Ο Αρχαιολογικός Χώρος του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Πέγεια της Πάφου είναι ένας πολύ γνωστός τόπος προσκυνήματος για την περιοχή. Οι ανασκαφές, που ξεκίνησαν το 1950, αποκάλυψαν σημαντικά στοιχεία του παλαιοχριστιανικού οικισμού.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τρεις παλαιοχριστιανικές βασιλικές και ένα λουτρό από τον 6ο αιώνα, ενώ αργότερα οι ανασκαφές (στη δεκαετία του ενενήντα) αποκάλυψαν ένα μεγάλο οικισμό χωρίς τείχη, που καταλάμβανε τη νότια πλαγιά του ακρωτηρίου κατά τη Ρωμαϊκή και την Πρωτοχριστιανική Περίοδο.

Ο οικισμός άκμασε κάτω από τον Ιουστινιανό Α’ (527 – 565 μ.Χ.) και η πλεονεκτική του θέση υποδεικνύει ότι πιθανώς να ήταν λιμάνι-σταθμός για τα πλοία που μετέφεραν σιτηρά από την Αίγυπτο στην Κωνσταντινούπολη.

Η νεκρόπολη βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού με λαξευμένους τάφους στο βράχο. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται η μεγάλη τρίκλιτη «Βασιλική Α’», στο δυτικό πλευρό της οποίας βρίσκεται ένα βαπτιστήριο. Μια μικρότερη τρίκλιτη βασιλική με εγκάρσιο κλίτος βρίσκεται προσαρτημένη στη βόρεια πλευρά του βαπτιστηρίου.

Η τρίκλιτη «Βασιλική Β’»  βρίσκεται στους πρόποδες της νότιας πλαγιάς του ακρωτηρίου, ενώ τα ερείπια της μικρής τρίκλιτης «Βασιλικής Γ’» βρίσκονται στα βορειοανατολικά του οικισμού, με παρακείμενα κτίσματα κατά μήκος της βόρειας πλευράς της, όπως είναι το σκευοφυλάκιο, το ελαιοτριβείο, το πηγάδι, ο ξενώνας και η αυλή.

Ο τόπος προσκυνήματος του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στον χώρο μεταξύ των Βασιλικών και της Νεκρόπολης. Υπάρχει επίσης ένα μικρό εκκλησάκι που ιδρύθηκε στα τέλη του 13ου – αρχές του 14ου αιώνα και πήρε το όνομα του Αγίου Γεωργίου. Η πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κτίστηκε πρόσφατα.

Το Μοναστήρι του Αγίου Νεοφύτου βρίσκεται περίπου 9 χιλιόμετρα βόρεια της Πάφου. Ιδρύθηκε από τον Κύπριο ερημίτη και συγγραφέα Νεόφυτο κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα, σε μια απομονωμένη τοποθεσία στην κορυφή της γραφικής κοιλάδας.

Ο ερημίτης σκάλισε μόνος του μια σπηλιά στο βουνό, η οποία ονομάζεται «Εγκλείστρα» και η οποία καλύπτεται με μερικά από τα ωραιότερα δείγματα βυζαντινών τοιχογραφιών, που χρονολογούνται από τον 12ο έως τον 15ο αιώνα. Το Μοναστήρι διαθέτει ένα αξιόλογο εκκλησιαστικό μουσείο και η νεότερη εκκλησία του περιέχει επίσης μερικές από τις καλύτερες μετα-Βυζαντινές εικόνες που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα.

Η Ιερή Μονή του Αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου – Ακουστική Ξενάγηση 

Το φυσικό σπήλαιο των Λουτρών της Αφροδίτης και ο Βοτανικός Κήπος των Λουτρών, βρίσκονται μετά το ψαροχώρι Λατσί προς την άκρη της Χερσονήσου του Ακάμα.

Το σπήλαιο σκιάζεται από μια παλιά συκιά και βρίσκεται μέσα σ΄ ένα καταπράσινο τοπίο. Σύμφωνα με τον μύθο η αρχαία ελληνίδα θεά Αφροδίτη έκανε το μπάνιο της στα νερά του σπηλαίου. Επίσης σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αφροδίτη συνάντησε τον εραστή της Άδωνη στην περιοχή αυτή, όταν αυτός σταμάτησε για να πιει νερό ενώ κυνηγούσε. Ο Άδωνης την ερωτεύτηκε μόλις ήπιε το νερό από το σπήλαιο.

Η περιοχή συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Λουτρά της Αφροδίτης – Ακουστική Ξενάγηση

Οι ανασκαφές στο χωριό Λέμπα, 4 χιλιόμετρα από την Πάφο, έφεραν στο φως ένα σημαντικό οικισμό της Χαλκολιθικής Εποχής (3900 – 2500 π.Χ.). Έχουν ανακατασκευαστεί αντίγραφα πέντε κατοικιών από την εποχή αυτή, χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά και μεθόδους οικοδόμησης όπως χρησιμοποιούνταν και στη Χαλκολιθική Εποχή.

Ο χώρος συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Ο οικισμός Μάα-Παλαιόκαστρο βρίσκεται κοντά στο Coral Bay Resort. Είναι η περιοχή στην οποία εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι αρχαίοι (Μυκηναίοι) Έλληνες το 1200 π.Χ., μετά  την πτώση των Μυκηναϊκών Βασιλείων στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Ως εκ τούτου, είναι μια πολύ σημαντική περιοχή για την Κύπρο, εφόσον εδώ άρχισε ο εξελληνισμός του νησιού. Η περιοχή παρέχει πολλές πληροφορίες για το τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού στο νησί.

Το όνομα της περιοχής «Παλαιόκαστρο» προέρχεται από τα επιβλητικά αμυντικά τείχη που ήταν πάντα ακάλυπτα. Οι οχυρώσεις του οικισμού αποτελούνται από δύο ξεχωριστά Κυκλώπεια Τείχη. Το πρώτο τείχος προστάτευε τον οικισμό από την πλευρά της στεριάς και το δεύτερο προσέφερε προστασία από τη μεριά της θάλασσας.

Το μικρό μουσείο με την πρωτότυπη αρχιτεκτονική του είναι έργο του Ιταλού αρχιτέκτονα, συντηρητή και καθηγητή Andrea Bruno. Το μουσείο παρουσιάζει τον αποικισμό της Κύπρου από τους Μυκηναίους Έλληνες.

Ο Aρχαιολογικός Xώρος της Παλαίπαφου βρίσκεται στο χωριό Κούκλια. Η Παλαίπαφος ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις-βασίλεια της Κύπρου και ο πρώτος κυπριακός χώρος που συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ το 1980.

Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την ίδρυση της Παλαίπαφου. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Αγαπήνορας, βασιλιάς της Τεγέας στην Πελοπόννησο, ίδρυσε την πόλη-βασίλειο στον δρόμο της επιστροφής του από τον Τρωϊκό Πόλεμο. Ένας δεύτερος μύθος λέει ότι ο Κινύρας, τοπικός μυθικός βασιλιάς (12ος αιώνας) ήταν ο ιδρυτής και πρώτος αρχιερέας του ιερού της Αφροδίτης, το οποίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία στην περιοχή και το πιο γνωστό από τα ιερά της θεάς. Τα αρχαία ερείπια του χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα π.Χ., ενώ παρέμεινε τόπος λατρείας μέχρι και τον 3ο – 4ο αιώνα μ.Χ.

Τα άλλα σημαντικά μνημεία της Παλαίπαφου είναι: Η Οικία της Λήδας, η βορειοανατολική πύλη του οχυρωματικού περίβολου στον λόφο του Μάρκελλου, τα τείχη της πόλης, το Ανάκτορο στη θέση Χατζή Απτουλάχ, η εκκλησία της Παναγίας της Καθολικής, η Έπαυλη των Λουζινιανών, τα νεκροταφεία και το διϋλιστήριο ζαχαροκάλαμου των Λουζινιανών στην παράκτια πεδιάδα.

Το μουσείο, που στεγάζεται σε μια Μεσαιωνική Αγρέπαυλη, εκθέτει πολλά ενδιαφέροντα ευρήματα από την περιοχή και παρουσιάζει πώς η λατρεία της θεάς της γονιμότητας εξελίχθηκε σε λατρεία της Αφροδίτης, ενώ το διϋλιστήριο ζάχαρης είναι επίσης ανοιχτό για τους επισκέπτες.

Η περιοχή συνδέεται με την Πολιτιστική Διαδρομή Αφροδίτη.

Κούκλια – Παλαίπαφος – Ακουστική Ξενάγηση 

Εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσας βρίσκεται στο χωριό Έμπα, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων βορείως της Πάφου. Αποτελεί στην πραγματικότητα ένα σύμπλεγμα δύο εκκλησιών κι είναι ένα πέτρινο κτίσμα με τρία κλίτη και δύο τρούλους.

Το ανατολικό τμήμα χτίστηκε αρχικά ως ένας σταυροειδής ναός με τρούλο τον 12ο αιώνα, πιθανόν πάνω στα ερείπια μιας παλαιότερης χριστιανικής βασιλικής. Μια επέκταση έγινε προς τα δυτικά μ΄ ένα θολωτό κτίριο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου κατά τον 13ο αιώνα.

Η εκκλησία διατηρεί τις σπάνιες τοιχογραφίες του 12ου, 13ου, 15ου και 16ου αιώνα, με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες να απεικονίζει το θαύμα της αλιείας. Άλλοι εκκλησιαστικοί θησαυροί περιλαμβάνουν φορητές εικόνες του 15ου και 16ου αιώνα. Ανάμεσά τους είναι μια αξιοσημείωτη εικόνα του Ιησού Χριστού που κρατά το Ευαγγέλιο με το αριστερό του χέρι, και μια ωραία εικόνα ζωγραφισμένη σε δύο πάνελ με έξι Αποστόλους να απεικονίζονται στην κάθε μια.

Αυτή η καμαροσκέπαστη εκκλησία του 16ου αιώνα βρίσκεται στην περιοχή της Πόλης Χρυσοχούς. Κατά την Οθωμανική Περίοδο μετατράπηκε σε τζαμί. Προστέθηκε ένα βόρειο παράρτημα στην εκκλησία και οι τοιχογραφίες του 16ου αιώνα καλύφθηκαν, αλλά έχουν πλέον αποκαλυφθεί και συντηρηθεί.