Category: Discover Cyprus

Z widokiem na piękną, starą górską wioskę Palaichori, kościół Metamorfosis tou Sotiros (Przemienienie Zbawiciela) to kaplica z początku XVI wieku, która jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Budowla jest jednonawowa, z drewnianym dachem, charakterystycznym dla kościołów regionu Troodos. Narteks, który został dodany na początku XVII wieku, rozciąga się na zachodnią i południową stronę kościoła i jest przykryty tym samym drewnianym dachem.

Wnętrze kościoła jest w całości pomalowane jedną z najbardziej kompletnych serii malowideł ściennych z okresu postbizantyjskiego na Cyprze. Nieznany artysta pozostawał pod wpływem sztuki okresu paleologicznego, ale czerpie również inspiracje ze sztuki zachodniej.

Kościół Metamorphosis tou Sotiros (Przemienienie Najświętszej Maryi Panny) – Palaichori – Audioprzewodnik

Położony w miejscowości Galata kościół Panagia Podithou, jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO i jest jednym z czterech malowanych kościołów w tej miejscowości.

Należący niegdyś do klasztoru kościół został zbudowany w 1502 roku dzięki darowiźnie Demetre de Coron i jego żony Heleny. Demetre, kapitan baronii Pentageia, znany jest z tego, że był zamieszany w polityczne zamieszki z 1461 roku. Klasztor funkcjonował do początku XIX wieku, ale podupadł i został ostatecznie opuszczony po 1821 roku, gdy arcybiskup i inni notable zostali straceni w wyniku rewolucji greckiej.

Kościół jest jednonawową strukturą architektoniczną, pokrytą spadzistym dachem z drewna, otoczoną z trzech stron zamkniętym portykiem, a dach osłania zarówno kościół, jak i portyk. Malowidła ścienne zostały wykonane w stylu italo-bizantyjskim, który pojawił się na wyspie pod koniec XV wieku.

Kościół Panagia Podithou (Matki Bożej z Podithou) w Galacie – Przewodnik audio (Audio Guide)

Klasztoru Kykkos jest integralną częścią klasztoru i mieści bezcenną kolekcję ikon, naczyń konsekrowanych, manuskryptów i cypryjskich antyków.

Sam klasztor jest najbogatszym i najbardziej wystawnym z cypryjskich klasztorów i znajduje się na szczycie góry, na wysokości 1318 m n.p.m., na północny zachód od Troodos.

Klasztor, poświęcony Panagii (Dziewicy Maryi), posiada jedną z trzech ikon przypisywanych Agiosowi Loukasowi (Apostołowi Łukaszowi). Ikona, pokryta złoconym srebrem, znajduje się w kapliczce wykonanej ze skorupy żółwia i masy perłowej, stojącej przed ikonostasem.

Klasztor Kykkos – przewodnik audio (Audio Guide).

Położony na zboczach Kionii, w dolinie gór Machairas, klasztor Machairas, jest jednym z trzech królewski i stauropigialnych klasztorów na wyspie i mieści cudowną ikonę Panagia (Dziewica Maryja) z Machairas, która przypisywana jest Agiosowi Loukasowi (Apostołowi Łukaszowi).

Według tradycji, nieznany pustelnik przemycił ikonę na Cypr w czasach ruchu ikonoklastycznego (między VIII a IX wiekiem) i przechowywał ją w swojej grocie aż do śmierci. Obdarzeni boską łaską pustelnicy Ignatios i Neophytos około 1145 roku odkryli zasłoniętą krzakami jaskinię, a dotarli do niej, wycinając runo leśne nożem podarowanym im przez boską rękę. Dzięki temu odsłonięta ikona otrzymała nazwę „Machairiotissa” od greckiego słowa oznaczającego nóż – machairi. W tym samym miejscu wybudowano klasztor, który również przyjął tę nazwę.

Dziś w odrestaurowanych piwnicach zakrystii znajduje się zbiór starych ksiąg i rękopisów, ikon i innych dzieł sztuki religijnej.

Bracia mieszkający w klasztorze są niezwykle pobożni, utrzymują śluby tak surowe, jak te na górze Athos w Grecji.

Klasztor Panagia tou Machaira – Przewodnik audio (Audio Guide)

Położony na wschodnim brzegu strumienia, 3 km od górskiej wioski Nikitari, kościół Panagia Asinou, jest małym kościołem poświęconym Dziewicy z Phorbii. Jest on wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO i posiada jedne z najlepszych bizantyjskich malowideł ściennych na wyspie, pochodzące z XII-XVII wieku.

Kościół był niegdyś kościołem klasztornym, który został zbudowany w 1099 roku z darowizny Magistrosa Nikephorosa Ischyriosa, który następnie został mnichem o imieniu Nikolaos. Klasztor funkcjonował do końca XVIII wieku, kiedy to został opuszczony.

Kościół składa się z dwóch części – sklepionej nawy oraz narteksu – będącego późniejszym dodatkiem z drugiej połowy XII wieku. Pochodzący z XII wieku stromy, dwuspadowy, drewniany dach pokryty płaską dachówką, osłaniał kościół. Po pozostałych budynkach klasztornych nie ma dziś śladu.
Freski wewnątrz kościoła pochodzą z okresu od XII do XVII wieku i prezentują styl inspirowany sztuką Konstantynopola, który uważa się za miejsce urodzenia artysty.

Kościół Panagia tis Asinou lub Panagia Phorviotissa – Przewodnik audio (Audio Guide)

Znajdujący się w dolinie Solea, we wsi Kourdali, kościół Panagia Chrysokourdaliotissa, został zbudowany w XVI wieku jako kościół klasztorny poświęcony Panagii (Dziewicy Maryi), a według kamienia węgielnego został założony przez diakona Leone Kourdalisa.

Zachowany kościół jest trójnawowy, ze stromym, spadzistym dachem i płaską dachówką. Nawy boczne kościoła oddzielone są od nawy głównej drewnianymi arkadami. W kościele znajdują się malowidła ścienne i ikony z XVI wieku w stylu italo-bizantyjskim, a ikonostas jest doskonałym przykładem snycerki z XVI-XVII wieku.

W 2006 roku Święty Synod podjął decyzję o ponownym założeniu klasztoru.

Położony w górzystej okolicy Pitsilia, pomiędzy wioskami Lagoudera i Saranti, XII-wieczny kościół Panagia tou Araka, wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO i uważany jest za jeden z najważniejszych kościołów okresu bizantyjskiego na wyspie.

Kościół był niegdyś kościołem klasztornym, zbudowanym w drugiej połowie XII wieku, kiedy na Cyprze kwitło życie monastyczne. Przetrwał do pierwszych dekad XIX wieku, a jego pozostałości obejmują dwupiętrowy budynek klasztorny na północy wraz z kościołem.
Jest to jednonawowa konstrukcja z kopułą. Kopuła została zwieńczona osobnym drewnianym dachem. Budynek z trzech stron otoczony jest arkadami. W XVIII wieku rozebrano ścianę zachodnią i rozbudowano kościół.

Freski wewnątrz kościoła są porównywalne z tymi, które dominują w całej Grecji, na Bałkanach i w Rosji, a zostały namalowane przez artystę Theodorosa Apsevdisa w stylu późnego manieryzmu Komnenów (1192 rok). Najwcześniejsze dekoracje ścienne (1170-1180) występują w absydzie przestrzeni ołtarzowej, która jest najstarszą częścią kościoła i uważa się, że zostały namalowane przez innego artystę przed 1192 rokiem.

Panagia tou Araka – Przewodnik audio (Audio Guide)