Category: Discover Cyprus

Znajdujący się w wiosce Geroskipou ten ciekawy bizantyjski kościół z IX wieku, jest pięciokopułową, trójnawową, sklepioną beczkowo bazyliką, co czyni go jednym z zaledwie dwóch takich kościołów na całej wyspie.

Piękne malowidła ścienne we wnętrzu pochodzą z różnych okresów, od VIII do XV wieku. Monochromatyczny czerwonawy krzyż, namalowany bezpośrednio na kamieniu, jest wcześniejszego typu i został odsłonięty podczas prac konserwatorskich. Ten typ krzyża jest zwykle datowany na okres wczesnochrześcijański, do VIII-IX wieku.

Oprócz fresków, w kościele znajduje się również dość znacząca przenośna, dwustronna ikona, datowana na XV wiek. Na jednej stronie przedstawiona jest Matka Boska, a na drugiej scena Ukrzyżowania.

Według tradycji, nazwa Geroskipou (gr. święty ogród) pochodzi od świętych ogrodów bogini Afrodyty, które znajdowały się na południe od wsi w kierunku morza, w miejscu, gdzie starożytni pielgrzymi rozpoczynali swoją podróż do sanktuarium Palaipafos (stare Pafos). Jako taki, kościół może stać na ruinach starożytnej świątyni poświęconej Afrodycie, choć mógł być również pierwotnie poświęcony Timios Stavros (Świętemu Krzyżowi). Obecnie jest on poświęcony chrześcijańskiej męczennicy Agia Paraskevi.

Stanowisko archeologiczne Agios Georgios w wiosce Pegeia w Pafos jest znanym w regionie miejscem pielgrzymek. Wykopaliska, które rozpoczęły się w latach 50. XX wieku, odkryły znaczące dowody na istnienie w tym miejscu wczesnochrześcijańskiej osady.

Prace wykopaliskowe odsłoniły trzy wczesnochrześcijańskie bazyliki i łaźnię z VI wieku, podczas gdy późniejsze wykopaliska (w latach dziewięćdziesiątych) ujawniły rozległą, nieogrodzoną osadę, która zajmowała środkową część i południowe zbocze przylądka w okresie rzymskim i wczesnochrześcijańskim.

Osada rozkwitła w czasach Justyniana I (527-565), a jej korzystne położenie sugeruje, że był to prawdopodobnie port dla statków transportujących zboże z Egiptu do Konstantynopola.

Nekropolia leży na czubku klifu z grobowcami wykutymi w skale. W centrum osady – na środku cypla – znajduje się duża trójnawowa Bazylika A z przylegającym do niej od zachodu baptysterium. Do północnej strony baptysterium przylega mniejsza trójnawowa bazylika z transeptem.

Trójnawowa Bazylika B leży u podnóża południowego zbocza cypla, podczas gdy pozostałości małej trójnawowej Bazyliki C leżą na północny wschód od osady, z przyległymi strukturami wzdłuż północnej strony takimi jak zakrystia, tłocznia oleju, studnia, domu dla gości i dziedziniec.

Miejsce pielgrzymek Agios Georgios znajduje się pomiędzy miejscem, gdzie znajdują się bazyliki, a nekropolią. Znajduje się tam również mała kaplica założona pod koniec XIII i na początku XIV wieku o nazwie Agios Georgios. Kamienny kościół Agios Georgios został zbudowany niedawno.

W położonym około 9 km na północ od Pafos muzeum kościelnym w klasztorze Agios Neophytos zgromadzono wiele cennych relikwii, w tym ważne ikony i inne artefakty religijne.

Sam klasztor został założony przez cypryjskiego pustelnika i pisarza Neofytosa około 1200 roku w miejscu, które wcześniej było ustronnym miejscem u wylotu malowniczej doliny.

Pustelnik wyciosał w górach jaskinię zwaną enkleistra, która jest pokryta jednymi z najwspanialszych przykładów fresków bizantyjskich pochodzących z XII-XV wieku, natomiast w późniejszym kościele znajdują się jedne z najwspanialszych ikon postbizantyjskich z XVI wieku.

Klastorze Agios Neophytos – Audio Guide 

Naturalną grotę Łaźni Afrodyty i jej ogród botaniczny można znaleźć za portem rybackim Latsi na końcu półwyspu Akamas.

Legenda głosi, że w tych wodach, w cieniu starego drzewa figowego, wśród bujnej zieleni kąpała się starożytna grecka bogini Afrodyta. Według mitologii greckiej, Afrodyta spotkała swojego kochanka Adonisa w tym pięknym miejscu, kiedy ten zatrzymał się, aby ugasić pragnienie podczas polowania i zakochał się w niej w momencie, kiedy wypił wodę.

Miejsce łączy się ze Szlakiem Afrodyty.

Łaźnie Afrodyty – przewodnik audio (Audio Guide)

Wykopaliska we wsi Lempa, 4 km na północ od Pafos, wydobyły na światło dzienne ważną osadę z epoki chalkolitu (3900-2500 rok p.n.e.). Repliki pięciu domów z tej epoki zostały zrekonstruowane przy użyciu tych samych materiałów i metod budowlanych, które były używane w epoce powstania osady.
Miejsce łączy się ze Szlakiem Afrodyty.

Położona w pobliżu kurortu Coral Bay osada Maa-Paleokastro, jest miejscem, w którym pierwsi starożytni Grecy (mykeńscy) osiedlili się w 1200 roku p.n.e. po wyemigrowaniu na wyspę po upadku królestw mykeńskich w Grecji kontynentalnej. Jest to bardzo ważne miejsce dla Cypru – ponieważ to tutaj rozpoczęła się hellenizacja wyspy –  a dodatkowo oferuje wgląd w historię końcowego etapu późnej epoki brązu na wyspie.

Nazwa miejsca paleokastro (gr. stary zamek) pochodzi od imponujących murów obronnych, które zawsze były odsłonięte. Fortyfikacje osady składają się z dwóch oddzielnych murów w stylu cyklopowym; pierwszy mur chronił osadę od strony lądu, a drugi zapewniał ochronę od strony morza.

Małe muzeum o niezwykłej architekturze jest dziełem włoskiego architekta-konserwatora i profesora Andrea Bruno. Muzeum przedstawia historię kolonizacji Cypru przez Greków mykeńskich.

Stanowisko archeologiczne Palaipafos (gr. stare Pafos) znajduje się w wiosce Kouklia. Pierwotnie znajdowało się tu jedno z najważniejszych miast-królestw Cypru. Stanowisko Palaipafos zostało pierwszym cypryjskim stanowiskiem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1980 roku.
Istnieją dwie wersje powstania Palaipafos. Jedna mówi, że Agapenor, król Tegei (Peloponez), założył miasto-królestwo w drodze powrotnej z wojny trojańskiej. Druga legenda mówi, że Kinyras, miejscowy legendarny król (XII wiek) był założycielem i pierwszym najwyższym kapłanem Sanktuarium Afrodyty, które jest jednym z najważniejszych zabytków w tym miejscu i najbardziej znanym sanktuarium bogini. Jego starożytne pozostałości sięgają XII wieku p.n.e., podczas gdy pozostawał on miejscem kultu aż do III-IV wieku n.e.

Pozostałe istotne zabytki Palaipafos to: dom Ledy; północno-wschodnia brama muru obronnego; mury miejskie i pałac Hadji Abdulla; kościół Panagia Katholiki; dwór Lusignanów; cmentarze oraz rafineria trzciny cukrowej Lusignanów na równinie przybrzeżnej.

Muzeum, mieszczące się w dworze Lusignanów, posiada wiele ciekawych znalezisk z tego obszaru i przedstawia, jak kult bogini płodności rozwinął się w kult Afrodyty. Rafineria trzciny cukrowej jest również otwarta dla zwiedzających.

Miejsce łączy się ze Szlakiem Afrodyty.

Kouklia Palaipafos – przewodnik audio (Audio Guide)

Położony w wiosce Empa, 3 km na północ od Pafos, kościół Panagia Chryseleousa jest właściwie połączeniem dwóch kościołów i jako taki jest kamienną strukturą z trzema nawami i dwiema kopułami.

Wschodnia część została zbudowana w XII w. jako kościół na planie krzyża z kopułą, prawdopodobnie na ruinach wcześniejszej bazyliki chrześcijańskiej. Rozbudowa założenia, po stronie zachodniej, przeprowadzona na planie krzyża w pisanego w kwadrat została zrealizowana w XIII w.

Kościół zachował swoje rzadkie malowidła ścienne z XII, XIII, XV i XVI wieku, z jednym z najbardziej interesujących przedstawiającym cud połowu ryb. Do innych skarbów kościelnych należą XV i XVI-wieczne przenośne ikony. Wśród nich na uwagę zasługuje ikona Jezusa Chrystusa trzymającego w lewej ręce Ewangelię oraz piękna ikona malowana na dwóch panelach z sześcioma Apostołami na każdym panelu.