Category: Discover Cyprus

Apollo Hylates, bóg lasu, był opiekunem Kourionu i uważa się, że był czczony w tym miejscu od VIII wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Jego sanktuarium było ważnym centrum religijnym i na przestrzeni czasu zostało poddane licznym przebudowom.

Pierwotnie miejsce to składało się ze świątyni (ślady której przetrwały w fundamentach obecnej świątyni), okrągłego pomnika, sformalizowanego archaicznego ołtarza i adytonu. W okresie rzymskim miejsce zostało rozbudowane o południowe i północne budynki, które mogły być używane do wystawiania wotów lub zakwaterowania gości. Terakotowe figurki i ceramika, które były gromadzone w świątyni od V wieku p.n.e. do okresu rzymskiego, zostały pochowane w dołach wotywnych.

Większość zabytków –udostępnionych zwiedzającym– znajduje się tu od odbudowy w I wieku i składają się one ze świątyni Apolla (która została częściowo odnowiona), sal pielgrzymów, palestry (gdzie atleci ćwiczyli i współzawodniczyli), kompleksu łaźni, i świętego adytonu.

Zbudowany w 1879 roku przez architekta Francesco da Monghidoro z Bolonii kościół, jest zgodny ze stylem architektonicznym podobnych budynków z tego okresu w całej Europie. Zakonnik zastosował we wnętrzu styl barokowy, natomiast na elewacji zewnętrznej zdecydował się na projekt eklektyczny. Ściany apsydy i jej sklepienie są ozdobione neobizantyjskimi freskami, które zostały przemalowane podczas renowacji w 1979 roku.

Położony w dolinie Kouris, mały bizantyjski kościół Panagia tis Amasgou. Klasztor jest poświęcony Maryi Dziewicy.

Budowla jest jednonawowa, sklepiona kolebkowo, z drugim drewnianym dachem krytym dachówką hakową. Pierwotny kościół został zbudowany w XII wieku i jest ozdobiony wspaniałymi malowidłami ściennymi z XII, XIII i XVI wieku. Wszystkie okoliczne budynki – z wyjątkiem skrzydła zachodniego – są późniejsze i zostały zbudowane na potrzeby sióstr zakonnych, które niedawno się tam osiedliły.

Średniowieczny zamek w Limassol położony jest w samym sercu starego miasta, tuż nad starym portem. Według tradycji to właśnie tutaj Ryszard Lwie Serce poślubił Berengarię z Nawarry i koronował ją na królową Anglii w 1191 roku. Mury obronne mają duże znaczenie archeologiczne i uważa się, że są to fragmenty znacznie większego zamku.

Dokładna data budowy fortu nie jest znana; według Etienne de Lusignan został on zbudowany w 1193 roku przez założyciela dynastii Lusignan, Guy de Lusignana, ale pierwsza oficjalna wzmianka o forcie pochodzi z 1228 roku, podczas zaangażowania Fryderyka II z Niemiec w sprawy Cypru.

Przez lata fort był narażony na ataki wielu najeźdźców, doznając kolejnych zniszczeń podczas trzęsień ziemi w latach 1567 i 1568. W końcu, w 1590 roku, Osmanowie odbudowali fort w jego obecnej formie. Pierwotny fort był większy niż późniejszy, który zawiera niektóre części dawnej budowli, takie jak dwie podłużne sale na parterze. Pod wschodnią salą znajduje się piwnica z celami, która do 1950 roku służyła jako więzienie. Dziś w forcie mieści się Średniowieczne Muzeum Cypru.

Kourion był ważnym miastem-królestwem w starożytności i jest jednym z najbardziej imponujących stanowisk archeologicznych na Cyprze, gdzie dobrze zachowane mozaiki zdobią podłogi jego okazałych willi.

Łaźnie i willa Eustoliosa

Na wschód od teatru znajduje się dom Eustoliosa, który pochodzi prawdopodobnie z początku V wieku, a swoją nazwę zawdzięcza inskrypcji wymieniającej Eustoliosa jako budowniczego. Mozaika z napisem powitalnym zdobi przedsionek wejścia, istnieją również mozaikowe dekoracje w trzech portykach i kompleksie łaźni na północy.

Uważa się, że dom został pierwotnie zbudowany jako rezydencja i prawdopodobnie został otwarty dla publiczności po wybudowaniu łaźni i dodaniu mozaikowych posadzek.

Willa Gladiatorów

Jedną z najbardziej godnych uwagi willi, która pochodzi z drugiej połowy III wieku, jest willa Gladiatorów. Bierze swoją nazwę od serii mozaik w pobliżu jej głównego dziedzińca, przedstawiających walki gladiatorów.

Centralną częścią domu było atrium. Wejście do niego prowadziło przez schody w północno-wschodnim narożniku, które otwierały się na inne, mniejsze atrium połączone z centralnym korytarzem. Południowa część budynku została zniszczona, prawdopodobnie w wyniku trzęsień ziemi w IV wieku. Na wschód od korytarza znajduje się typowy kompleks łaźni.

Willa Achillesa

Składająca się z otwartego dziedzińca z pokojami po dwóch stronach i portykiem willa Achillesa z IV wieku, wzięła swoją nazwę od mozaiki legendarnego greckiego bohatera. Rezydencja była najprawdopodobniej używana do przyjmowania oficjalnych gości; willa charakteryzuje się innym rodzajem posadzki podłogowej.

Stanowisko archeologiczne w Kourion – przewodnik audio (Audio Guide)

Od poniedziałku 1 grudnia do niedzieli 7 grudnia 2025 roku stanowisko archeologiczne w Kourion będzie zamknięte dla zwiedzających z powodu prac konserwatorskich.

Pozostałości archeologiczne Kourion – które było jednym z najważniejszych miast-królestw na wyspie w starożytności – są najbardziej imponujące na wyspie, a wykopaliska odkryły wiele znaczących znalezisk, które można obejrzeć na miejscu.

Miasto-królestwo zostało zbudowane na wzgórzach w okolicy, wychodziło na żyzną dolinę rzeki Kouris, którą kontrolowało. Według znalezisk archeologicznych dowody sugerują, że Kourion był powiązywany z greckim mitem o mieszkańcach Argos z Peloponezu, a jego mieszkańcy wierzyli, że są potomkami imigrantów z Argei. Niegdyś kwitnące królestwo zostało ostatecznie zniszczone podczas silnego trzęsienia ziemi w 365 roku.
Wspaniały grecko-rzymski teatr – centralny punkt terenu – został zbudowany w II wieku p.n.e.

i rozszerzony w II wieku n.e. Teatr został odrestaurowany, a obecnie jest używany do widowisk muzycznych i teatralnych – głównie w miesiącach letnich – co czyni go jednym z najbardziej popularnych miejsc do organizowania wysokiej klasy wydarzeń kulturalnych.

Na wschód od teatru znajdują się pozostałości ważnego budynku, domu Eustoliosa, który był pierwotnie prywatną willą przekształconą w publiczny ośrodek rekreacyjny w okresie wczesnego chrześcijaństwa.

Chociaż willa była skromnych rozmiarów, była dobrze wyposażona i bogato zdobiona. Jej pozostałości składają się z czterech paneli pięknych, mozaikowych posadzek z V wieku w centralnym pomieszczeniu, a kompleks kąpielowy, który znajduje się na wyższym poziomie, dostępny jest przez schody, na północ od budynku. Konstrukcja dachu pozwala zwiedzającym cieszyć się miejscem przez cały rok i odkrywać jego pozostałości.

Same łaźnie pierwotnie otwierały się z centralnego pomieszczenia na północ i wschód, gdzie znajdowało się miejsce do zimnych kąpieli (frigidarium). Przed każdym z pomieszczeń znajduje się płytka wanna na stopy, natomiast na zachodzie widoczne są pozostałości hipokaustów, które ogrzewały pomieszczenie średnie (tepidarium) i pomieszczenie gorące (caldarium). W tym ostatnim zachowały się wbudowane umywalki do gorących kąpieli, a także komory do ogrzewania, z których gorące powietrze było przenoszone przez hipokausty, w górę przez specjalnie wycięte przewody, oraz przez ściany i pod terakotowymi płytkami podłogowymi.

Poza willą Eustoliosa, mozaiki posadzkowe znajdują się również w willi Achillesa i Gladiatorów, z willami nazwanymi po scenach przedstawionych na mozaikach.

Na miejscu widoczne są również pozostałości rzymskiej agory. Struktura pochodzi z początku III wieku, ze zmianami dokonanymi w okresie wczesnochrześcijańskim. Agora rzymska zbudowana jest na pozostałościach wcześniejszej budowli publicznej, która użytkowana była od końca IV wieku do końca okresu hellenistycznego.

Agora miasta otoczona jest portykami z marmurowymi kolumnami po obu stronach, natomiast po jej północno-zachodniej stronie znajduje się imponująca łaźnia publiczna i mała świątynia, Nymphaeum, poświęcona nimfom wodnym.

Wczesnochrześcijańska bazylika znajdująca się w tym miejscu pochodzi z V wieku, z oddzielnym baptysterium po zewnętrznej stronie północnej.
Stadion w Kourion leży 1 km na zachód, po prawej stronie drogi w kierunku Pafos.

Stanowisko archeologiczne w Kourion – przewodnik audio (Audio Guide)

Służący za doskonały przykład architektury wojskowej, zamek Kolossi został pierwotnie zbudowany w XIII wieku i przebudowany w swojej obecnej formie w XV wieku.

Po upadku Akry w 1291 roku służył jako Wielka Komandoria Rycerzy Zakonu Świętego Jana z Jerozolimy, a w XIV wieku znalazł się w domenie templariuszy. Podczas pobytu na Cyprze rycerze produkowali i eksportowali słodkie wino, które stało się znane jako „vin de Commanderie”. Dziś wino Commandaria jest jednym z tradycyjnych win wyspy i jednym z najstarszych nazwanych win na świecie, mając tę samą nazwę od ośmiu wieków.
Obok zamku znajdują się ruiny XIV-wiecznej cukrowni.

Średniowieczny Zamek Kolossi – Przewodnik audio (Audio Guide)

Amathous było jednym ze znaczących miast-królestw, gdzie według mitologii grecki bohater Tezeusz pozostawił ciężarną Ariadnę pod opieką lokalnych kobiet. Było to również ważne miejsce kultu bogini Afrodyty Astrate.

Port Amathous został zbudowany w okresie hellenistycznym przez Demetriosa Poliorketesa i składał się z dwóch części: portu zewnętrznego i wewnętrznego.

Port zewnętrzny mierzył ok. 100 m na 180 m i był ograniczony przez nabrzeża na wschodzie i falochron na południu. Dostęp do portu był przez otwarcie na wschodnim nabrzeżu. Port miał krótką żywotność, ponieważ szybko zamulił się i poziom morza się obniżył.

Port wewnętrzny stał za portem zewnętrznym i był miejscem, gdzie marynarze cumowali swoje statki, aby chronić je przed złą pogodą. Został on dość wcześnie opuszczony z powodu zamulenia portu zewnętrznego.

W III wieku p.n.e. port był używany tylko przez rybaków, a w I wieku n.e. był całkowicie suchy. Dziś leży poniżej poziomu morza, ale jest łatwy do odróżnienia.

Amathous było jednym ze znaczących miast-królestw, gdzie według mitologii grecki bohater Tezeusz pozostawił ciężarną Ariadnę pod opieką lokalnych kobiet. Było to również ważne miejsce kultu bogini Afrodyty Astrate.

Na miejscu dokonano wielu różnorodnych odkryć, m.in. odsłonięto Agorę, łaźnie publiczne oraz świątynię Afrodyty, wczesnochrześcijańską bazylikę i kilka grobowców.

Agora jest położona w niższej części miasta. W czasach starożytnych było to tradycyjne centrum działań handlowych i politycznych, a budynki otaczające plac odgrywały ważną rolę w codziennym życiu miasta. W okresie rzymskim Agora była zorganizowana wokół dużego, wybrukowanego dziedzińca. Po trzech stronach znajdowały się portyki. Portyk zachodni otwierał się na dziedziniec 13 kolumnami doryckimi, a kończył się po północnej stronie fontanną (lub nimfeum), a w okresie późniejszym zbiornikiem wodnym. Budynki wzniesiono za portykiem północnym – obecnie mocno uszkodzonym – prawdopodobnie były to budynki o przeznaczeniu administracyjnym i religijnym.

Na terenie na południe od Agory znajdowały się łaźnie publiczne (gr. balaneion) zbudowane w formie koła z bocznymi aneksami. Łaźnie – oraz częściowo zachodni portyk Agory – są datowane na okres helleński i stanowią najwcześniejsze ślady ludzkiej działalności na tym terenie.
Na terenie stanowiska, na szczycie Akropolu w Amathous znajduje się również świątynia Afrodyty. Dowody na obecność sanktuarium na tym terenie to m.in. ofiary wotywne datowane na połowę VIII wieku p.n.e. Na przestrzeni wieków świątynia Afrodyty była zamkniętą, świętą przestrzenią dookoła ołtarza, przeznaczoną dla ceremonii i ofiar wotywnych. Na tym terenie znajdowały się również inne budynki, ale sam kult odbywał się poza budynkiem głównym.

Dwa gigantyczne kamienne kratery (ogromne naczynia), prawdopodobnie pochodzące z późnego okresu archaicznego, również stały na tym terenie. Jedno z naczyń zostało zabrane do paryskiego Luwru w połowie XIX wieku, a na miejscu znajduje się jego replika.
Na Akropolu w Amathous prawdopodobnie znajdowały się również dwie inne świątynie – jedna poświęcona Adonisowi, a druga Herkulesowi.
Znaleziska z Akropolu, z części miasta położonych poniżej wzgórza oraz z pięciu wczesnochrześcijańskich bazylik i kilku grobów i są datowane na okresy od archaicznego do rzymskiego i chrześcijańskiego.

Miejsce to jest również powiązane ze Szlakiem Afrodyty.

Located on Cape Gata, 15km west of Lemesos (Limassol) and south-east of Akrotiri Salt Lake, the monastery of Agios Nikolaos ton Gaton (St. Nicholas of the Cats) is possibly the oldest monastery in Cyprus. The monastery chapel dates back to the 14th century and was abandoned in the 16th century. It was reinstated by Orthodox nuns in 1983.

According to tradition, the monastery was founded by St. Helena, the mother of Emperor Constantine the Great, who left a piece of wood from the Holy Cross at the site. During that period, Cyprus experienced a severe drought, forcing many people to flee the cape and the area became infested by snakes.

Constantine the Great sent a commander called Kalokeros to Cyprus to release thousands of cats in order to rid the area of the snakes, and thus the cape was saved and came to be known as Cape Gata (Cape Cat).

Whilst the monastery has just a handful of nuns now, there are many cats, which are said to be the descendants of those who rid the area of snakes.

* The monastery’s church is termporaily closed due to technical issues.  The rest of the monastery is open for visiting.