Category: Discover Cyprus

Położony na wschodnim brzegu strumienia, 3 km od górskiej wioski Nikitari, kościół Panagia Asinou, jest małym kościołem poświęconym Dziewicy z Phorbii. Jest on wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO i posiada jedne z najlepszych bizantyjskich malowideł ściennych na wyspie, pochodzące z XII-XVII wieku.

Kościół był niegdyś kościołem klasztornym, który został zbudowany w 1099 roku z darowizny Magistrosa Nikephorosa Ischyriosa, który następnie został mnichem o imieniu Nikolaos. Klasztor funkcjonował do końca XVIII wieku, kiedy to został opuszczony.

Kościół składa się z dwóch części – sklepionej nawy oraz narteksu – będącego późniejszym dodatkiem z drugiej połowy XII wieku. Pochodzący z XII wieku stromy, dwuspadowy, drewniany dach pokryty płaską dachówką, osłaniał kościół. Po pozostałych budynkach klasztornych nie ma dziś śladu.
Freski wewnątrz kościoła pochodzą z okresu od XII do XVII wieku i prezentują styl inspirowany sztuką Konstantynopola, który uważa się za miejsce urodzenia artysty.

Kościół Panagia tis Asinou lub Panagia Phorviotissa – Przewodnik audio (Audio Guide)

Znajdujący się w dolinie Solea, we wsi Kourdali, kościół Panagia Chrysokourdaliotissa, został zbudowany w XVI wieku jako kościół klasztorny poświęcony Panagii (Dziewicy Maryi), a według kamienia węgielnego został założony przez diakona Leone Kourdalisa.

Zachowany kościół jest trójnawowy, ze stromym, spadzistym dachem i płaską dachówką. Nawy boczne kościoła oddzielone są od nawy głównej drewnianymi arkadami. W kościele znajdują się malowidła ścienne i ikony z XVI wieku w stylu italo-bizantyjskim, a ikonostas jest doskonałym przykładem snycerki z XVI-XVII wieku.

W 2006 roku Święty Synod podjął decyzję o ponownym założeniu klasztoru.

Położony w górzystej okolicy Pitsilia, pomiędzy wioskami Lagoudera i Saranti, XII-wieczny kościół Panagia tou Araka, wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO i uważany jest za jeden z najważniejszych kościołów okresu bizantyjskiego na wyspie.

Kościół był niegdyś kościołem klasztornym, zbudowanym w drugiej połowie XII wieku, kiedy na Cyprze kwitło życie monastyczne. Przetrwał do pierwszych dekad XIX wieku, a jego pozostałości obejmują dwupiętrowy budynek klasztorny na północy wraz z kościołem.
Jest to jednonawowa konstrukcja z kopułą. Kopuła została zwieńczona osobnym drewnianym dachem. Budynek z trzech stron otoczony jest arkadami. W XVIII wieku rozebrano ścianę zachodnią i rozbudowano kościół.

Freski wewnątrz kościoła są porównywalne z tymi, które dominują w całej Grecji, na Bałkanach i w Rosji, a zostały namalowane przez artystę Theodorosa Apsevdisa w stylu późnego manieryzmu Komnenów (1192 rok). Najwcześniejsze dekoracje ścienne (1170-1180) występują w absydzie przestrzeni ołtarzowej, która jest najstarszą częścią kościoła i uważa się, że zostały namalowane przez innego artystę przed 1192 rokiem.

Panagia tou Araka – Przewodnik audio (Audio Guide)